लोक राज डाँगी
आँशुले यो भिजेको शिरानी
घर कै यादमा मै भा छु बिरामी
घर कि उनी अर्कै कि भईन रे
दुधे बालक छाडेर गइन रे
बुढी आमा बस्दी हुन रोएर
मलाई सम्झी आँशुले मुख धोएर ॥
आमा भन्दै रुदो हो त्यो मुना
आधा रातमा घुमेर घर कुना
यो रमिता कसलाई देखायौ
झुप्रो छाडि महलमा रमायौ
बाँझो खेत रुदो हो चर्केर
मलाई सम्झी मल पानी पर्खेर ॥
घरमा आमा पर्दि हुन बिरामी
छटपटिदा को दे ला माडपानी
देख्छु अचेल रुख ढल्या सपनी
चिता माथी चढेको म पनि
घरको छानो रुदो हो दर्केर
आउँछ भनि प्रदेशी फर्खेर ॥
