दुर्गा आचार्य
चराचर जगतको यो घना बस्तीमा
फुल्ने ओइलाउने जीवनको हस्तीमा
बिलाएका र आउने सबै अस्तित्वको
लेखिने नलेखिने सबै इतिहास बोकेको
सृष्टीको सबैभन्दा अनुपम उपहार
हरेक स्वरुपको म त्यो सृजनाकार
मेरो अस्तित्व हो म नारी हुँ ।
बनाइएका परिभाषाहरुको शब्दकोशमा
यथावत् कति कति नामले चिनाए पनि
चूलोचौका धुलोमैलो अनि मनदेखि
प्राप्तिको तिम्रो हर आशनसम्म
मिठो निन्द्रादेखि तिम्रो शासनसम्म
हरेक बस्तीका गल्ली गल्ली चोकचोकमा
आधा आकाश भन्नेहरुको मनवचनमा
हरदम हरपल खिसी या खुशीको सञ्चार
फेरि पनि साँझपख बस एक इन्तजार
मेरो अस्तित्व हो म, म नारी हुँ ।
सबको सुख अनि सृजनाका लागि
आफ्नो सोच सुखलाई तिलाञ्जली दिंदै
हरेक नाता खुशीले जोड्दै सजाउदै
ममताकी खानी कसैको मनकी रानी
सहनशीलताकी अनमोल कहानी
सुखदुख अनुभूतीको अथाह यो संसार
तर मेरो केन्द्रबिन्दु मेरो घर परिवार
मेरो अस्तित्व हो म नारी हुँ ।
